Γενέθλια 2016

Τα έκλεισα και τα 45! Εγώ αισθάνομαι παιδάκι!!! Περάσαμε όμορφα, γελάσαμε πολύ, φάγαμε καλά και στο τέλος γλυκαθήκαμε με την πρώτη μου τούρτα! Με τα γλυκά δεν τό ‘χω αλλά που θα μου πάει χαχαχαχαχαχα
Η τούρτα ενώ ξεκίνησε να γίνει σαν αυτήν την συνταγή της Όλγας, δεν μου έκατσε η κρέμα και νερούλιασε, έτσι κι εγώ ανακάτεψα λίγη νερουλιασμένη κρέμα με καραμέλα γάλακτος και το γλάσο σοκολάτας και τέλος! Ε μα!!!! χαχαχαχαχα την επόμενη φορά θα είναι πιο εμφανής!!! Από γεύση πάντως…. Έσκισε!!!!!!!!
Καρυδόπιτα χωρίς αλεύρι με φρυγανιά τριμμένη!!!!!! Άπαιχτη σας λέω!!!!! Και στο ψήσιμο φουσκώνει ομοιόμορφα!!!!

 

 

Υλικά:

                   Για την καρυδόπιτα

  • 6 αυγά
  • 1 φλ. τσαγιού ζάχαρη
  • 1 φλ. τσαγιού φρυγανιά τριμμένη
  • 1 ½ φλ. τσαγιού καρύδια ψιλοκομμένα
  • 1 κ.σ κανέλα
  • ½ κ.γ γαρύφαλλο τριμμένο
  • 2 κ.γ μπέικιν
                Για το σιρόπι
  • 2 φλ. τσαγιού νερό
  • 2 φλ. τσαγιού ζάχαρη
  • 1 κ.γ χυμό λεμονιού
  • 3 κ.σ κονιάκ
              Για την κρέμα
  • 2 φακελάκια άνθος αραβοσίτου
  • 1 κούπα ζάχαρη
  • 1 λίτρο γάλα
             Για το γλάσο σοκολάτας
  • 200γρ κουβερτούρα με 55% κακάο
  • 200γρ κρέμα γάλακτος
  • 30-50γρ μέλι
  • Λίγο κονιάκ (προαιρετικά)

 

Εκτέλεση:

  • Ετοιμάζουμε το σιρόπι βράζοντας για 5 λεπτά το νερό,την ζάχαρη και τον χυμό λεμονιού. Αποσύρουμε από την φωτιά, προσθέτουμε το κονιάκ και αφήνουμε στην άκρη να κρυώσει
  • Χτυπάμε με το μίξερ τα αυγά με την ζάχαρη καλά μέχρι να αφρατέψουν
  • Σε ένα μπολ ανακατεύουμε την φρυγανιά, την κανέλα, το γαρύφαλλο, το μπέικιν και τα ρίχνουμε στο μείγμα με τα αυγά ανακατεύοντας με απαλές κινήσεις με μια σπάτουλα
  • Τέλος ρίχνουμε τα καρύδια και συνεχίζουμε το ανακάτεμα μέχρι να ομογενοποιηθούν
  • Αδειάζουμε το μείγμα σε ένα μέτριο βουτυρωμένο ταψάκι (33χ28 εκ. περίπου) και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για 40 λεπτά περίπου (βυθίζουμε ένα μαχαίρι στην καρυδόπιτα,το οποίο πρέπει να βγει στεγνό).
  • Προσεκτικά και με μια κουτάλα (όχι απότομα και όλο μαζί) ρίχνουμε το σιρόπι σε όλη την επιφάνεια.
  • Σε ένα μπολ βάζουμε 1 κούπα γάλα,το άνθος αραβοσίτου και την ζάχαρη και ανακατεύουμε καλά.
  • Βάζουμε το υπόλοιπο γάλα σε μια κατσαρόλα και μόλις βράσει προσθέτουμε το διαλυμένο άνθος αραβοσίτου και σε μέτρια φωτιά ανακατεύουμε συνεχώς μέχρι να πήξει.
  • Μόλις η κρέμα κρυώσει καλά την απλώνουμε πάνω από την καρυδόπιτα.
  • Ζεσταίνουμε την κρέμα γάλακτος και πριν πάρει βράση την ρίχνουμε πάνω στην κομματιασμένη κουβερτούρα.
  • Προσθέτουμε το μέλι και ανακατεύουμε καλά μέχρι να έχουμε ένα ομογενοποιημένο μείγμα.
  • Αφήνουμε το γλάσο να κρυώσει λίγο και περιχύνουμε με αυτό το γλυκό.

Η βάση είναι από την κλασσική συνταγή για καρυδόπιτα της Βέφας Αλεξιάδου

 

 

Διαφήμιση Pic Nic salads & Joice

Επειδή μου αρέσει πολύ η συγκεκριμένη διαφήμιση σας την δίνω  για να την ακούσετε κι εσείς!!!! Ο φίλος μου ο Στέλιος με βοηθάει με τρόφιμα (πολύ όμως) κι εγώ με τον δικό μου τρόπο κάνω ότι μπορώ για κείνον!!! Είναι πολύ σημαντικό να έχεις ΦΙΛΟΥΣ στην ζωή αυτήν…. Οι φίλοι κάνουν την διαφορά!!!! «Απολαύστε» με λοιπόν χαχαχαχαχα ΝΑΙ εγώ μιλάω στην διαφήμιση!!! Φιλάκια σε όλους!!!

Μην πιέζεις και μην ενοχλείς κανέναν!

Κι επειδή κάνει ζέστη και δεν ασχολούμαστε πολύ με τη μαγειρική ας ασχοληθούμε με την τροφή της ψυχής! Αυτό το κείμενο μου άρεσε πολύ γιατί όλα όσα λέει τα πιστεύω και τα ακολουθώ στη ζωή μου!!!!!! Διαβάστε το γιατί αξίζει πραγματικά!!!!

Ασε το παιδί σου, άσε τον άντρα σου, άσε τη γυναίκα σου, άσ’ τους όλους
ήσυχους να κάνουν τις επιλογές τους, να πάρουν τις αποφάσεις τους.

Μην πιέζεις κανέναν. Μην ενοχλείς τους άλλους. Το μεγάλο πρόβλημά σου
είναι ακριβώς αυτό. Έχεις μεταθέσει το πρόβλημά σου στους άλλους και δεν
κοιτάς μέσα σου. Δεν σου φταίει κανένας για την ευτυχία που δεν έχεις.

Δεν σου φταίει κανένας για τη μιζέρια που κουβαλάς. Δεν σου φταίει
κανένας για το κενό που υπάρχει στην ψυχή σου. Διαρκώς λες: «Μου φταίει
το ένα, μου φταίει το άλλο». Αν είναι δυνατόν να σου φταίει ο ένας κι ο
άλλος. Εσύ σου φταις.

Μου φταίω εγώ. Το πρόβλημα είναι δικό μου. Κάτι δικό μου έχω, που με βασανίζει.

Αν είναι δυνατόν, η ευτυχία η δική μου να εξαρτάται από το τι θα κάνει
το παιδί μου ή η γυναίκα μου ή ο άντρας μου ή ο γείτονάς μου. Δηλαδή,
για να γίνω εγώ ευτυχισμένος, θα πρέπει ν’ αλλάξουν οι άλλοι; Πιστεύω να
καταλαβαίνεις τον παραλογισμό αυτής της απαίτησης.

Καθένας
παίρνει τις δικές του αποφάσεις, κάνει τις δικές του επιλογές, έχει τη
δική του ωριμότητα, τη δική του ώρα. Εσύ να ‘σαι εντάξει με τον εαυτό
σου και να το παραδέχεσαι. Να πεις: «Δεν φταίει το παιδί μου. Δεν φταίει
ο άντρας μου. Δεν φταίει η γυναίκα μου. Εγώ φταίω που δεν έχω καλή
σχέση με τον εαυτό μου, με την ψυχή μου, με τον Θεό μου».

Δεν
έχω καλή σχέση με τον Θεό. Και έπειτα, για να ‘μαι εγώ ευτυχισμένος,
ζητώ απ’ τους άλλους να αλλάξουν. «Κάνε αυτό, να σε δω να χαρώ». Θα
χαρείς αν με δεις να αλλάζω με το ζόρι; Και τι θες να ‘χεις δίπλα σου;
Τι είναι ο άλλος; Ένα μπιμπελό; Ένα παιχνιδάκι που το παίρνεις από δω
και το βάζεις εκεί, κι ευχαριστιέσαι; Μα το παιδί σου και ο άνθρωπός σου
δεν είναι κτήματά σου. Έχουν τη δικής του προσωπικότητα, την ψυχή τους
ανεξάρτητη και ζητούν τον δικό τους ζωτικό χώρο. Και ελευθερία.

Πάρ’ το απόφαση: δεν μπορείς να ελέγχεις τους άλλους. Και μη γυρίσεις
να μου πεις: «Ναι, εσύ τα λες αυτά επειδή δεν έχεις δικές σου τέτοιες
υποχρεώσεις και γι’ αυτό είσαι χαλαρός». Όχι, δεν το λέω γι’ αυτό. Το
λέω επειδή έχω δει πολλούς έγγαμους ανθρώπους, παντρεμένους, που ζουν
φυσιολογικά. Έχω δει μάνες και πατέρες οι οποίοι αγαπούν πολύ τα παιδιά
τους, θέλουν πολύ τη διόρθωσή τους, την επιστροφή κι αλλαγή τους. Μα
σέβονται απεριόριστα τα παιδιά τους. Κι έχουν καταλάβει αυτοί οι γονείς
ότι δεν μπορείς ν’ αλλάξεις τον άλλον με φωνές. Πάρ’ το απόφαση: δεν
αλλάζει ο άλλος με τις φωνές σου. Αλλά και αν τον αλλάξεις, αυτή η
αλλαγή θα ‘ναι πρόσκαιρη και θα ‘χει μέσα της κάτι το πιεστικό. Και η
πίεση αυτή θα βγει κάπου αλλού. Δεν αλλάζει έτσι ο κόσμος.

Άσε το παιδί σου ήσυχο. Πες του το σωστό. Εννοείται. Θα το πεις μία, θα το
πεις δύο, θα το πεις τρεις. Μετά; Τι θα κάνεις. «Όχι, εγώ θέλω να τον δω
ν’ αλλάζει τώρα». Αυτό είναι μια δική σου ανάγκη. Παραδέξου το. Είναι
δική σου ανάγκη να κάνεις τον κόσμο όπως εσύ τον θέλεις. Άρα έχεις δικό
σου θέμα.

Του π. Ανδρέα Κονάνου – Από την Ορθόδοξη Αλήθεια

 

error: Content is protected !!