Γλιστρίδα ή Αντράκλα + συνταγή για σαλάτα

Για να πω την αλήθεια μου το θεωρούσα αγριόχορτο!!!!!!! Γέμιζε ο κήπος παντού!!!! Τώρα βλέπω ότι είναι άγιο φυτό και πολύ καλό για τον ανθρώπινο οργανισμό!!!!!!! Ναι την ήξερα τη φράση «Γλιστρίδα έφαγες;» αλλά που να φανταστώ ότι είναι τόσο ωφέλιμη!!!!!


Η γλιστρίδα, ή αλλιώς αντράκλα (Portulaca oleracea), είναι ένα κοινό αγριόχορτο σε πολλούς τόπους της χώρας μας με μεγάλη ιστορία και πολλές χρήσεις.

Είναι δικοτυλήδονο φυτό της τάξης των καρυοφυλλωδών και της οικογένειας των πορτουλακιδών, με συγγενικό είδος το καλλωπιστικό νυχάκι (P. grandiflora). Η εξάπλωσή του είναι μεγάλη, από την Ευρώπη, τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή, έως την Ινδία, τη Μαλαισία και την Αυστραλασία, την Ανατολική Ασία και τη Βόρεια Αμερική. Στις τελευταίες δύο περιοχές το φυτό έχει εισαχθεί, αν και υπάρχουν ενδείξεις ότι στη Βόρεια Αμερική το φυτό φυόταν πριν τον Ευρωπαϊκό αποικισμό. Το φυτό μπορεί να βρεθεί σχεδόν παντού κατά τόπους, ιδίως συναντάται σε ξηρά εδάφη. Είναι πολύ ανθεκτικό στην ξηρασία και τις ασθένειες.
Είναι ένα εύκολα αναγνωρίσιμο φυτό. Είναι μονοετές μέσου ύψους 40 εκ. Οι βλαστοί του συχνά γέρνουν προς τα κάτω, είναι λείοι και σαρκώδεις με βλεννώδη χυμό (ίσως απ’αυτό οφείλεται το όνομα “γλιστρίδα”, κοκκινωποί εν μέρει ή ολόκληροι και διακλαδιστοί. Τα μικρά φύλλα φύονται εναλλάξ, είναι ωοειδή, και πυκνότερα στις διακλαδώσεις και στα άκρα των βλαστών. Τα άνθη φύονται στις κορυφές των βλαστών, είναι κίτρινα και μικροσκοπικά και διαρκούν μόνο λίγες ώρες το πρωί,. απ’αυτά σχηματίζεται ο καρπός, μια ξηρή κάψα που όταν ωριμάζει ανοίγει απελευθερώνοντας τους σπόρους οι οποίοι είναι εξαιρετικά ανθεκτικοί και μπορούν να μείνουν σε νάρκη στο έδαφος για πολλά χρόνια περιμένοντας τις κατάλληλες συνθήκες για να βλαστήσουν. Το φυτό ανθίζει και καρποφορεί καθ’ όλη τη διάρκεια της ανάπτυξής του. Τα δύο τελευταία χαρακτηριστικά, μαζί με την αντοχή του στην ξηρασία και τις ασθένειες και την ταχεία ανάπτυξή του, τό’χουν κάνει ένα από τα πλέον επιτυχημένα αγριόχορτα.

Η ιστορία του φυτού αυτού είναι πολύ μεγάλη. Ίχνη του έχουν βρεθεί σε προϊστορικούς κι αρχαιολογικούς χώρους στην Ελλάδα, ενώ ο Θεόφραστος το αναφέρει ως ένα από τα λαχανικά που πρέπει να σπαρεί την άνοιξη. Ο Διοσκουρίδης το χρησιμοποιούσε ως αντιφλεγμονώδες για τα μάτια, αναλγητικό για τους πονοκεφάλους, μαλακτικό και καταπραϋντικό, αντιπυρετικό (σε χυμό) κι επίσης έλεγε ότι μειώνει την επιθυμία για μοιχεία και παράνομη συνουσία.

Σήμερα το φυτό τρώγεται ωμό ή βρασμένο σε σαλάτες και χρησιμοποιείται ως υλικό και σ’άλλα φαγητά, όπως σούπες. Ωμό έχει μια χαρακτηριστική αλμυρόξινη γεύση ενώ βρασμένο είναι σαν τα βρασμένα χόρτα. Είναι εξαιρετικά θρεπτικό λαχανικό, με μεγάλη περιεκτικότητα σε βιταμίνη α, c, βιταμίνες β (λιγότερο), καροτενοειδή, ασβέστιο, μαγνήσιο, κάλιο, σίδηρο, κ.ά. Επίσης είναι το λαχανικό με την υψηλότερη περιεκτικότητα σε ωφέλημα ω3 λιπαρά οξέα. Τα αλκαλοειδή χρώματα που χρησιμοποιεί, η β-κυανίνη για το κοκκινωπό και η β-ξανθίνη για το κίτρινο έχουν αντιοξειδωτική δράση. Το φυτό μπορεί να συλλεγεί οποιαδήποτε εποχή για κατανάλωση. Εκτός από την άγρια μορφή του, υπάρχουν και περίπου 40 καλλιεργημένες ποικιλίες. Μερικές από τις ποικιλίες αυτές είναι τρυφερότερες και προτιμώνται.

Φαρμακευτικά, εκτός από τις χρήσεις που ανέφερε ο Διοσκουρίδης, έχει χρησιμοποιηθεί ως διουρητικό, τονωτικό κ.ά. Στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική χρησιμοποιείται κατά των μολύνσεων και των αιμορραγιών του ουροποιητικού, της δυσεντερίας κι εξωτερικά για ν’απαλύνει τσιμπήματα εντόμων και φιδιών. Εντούτοις, καμία από τις παραπάνω ιδιότητες δεν έχει ακόμα αποδειχθεί επιστημονικά. Είναι ωστόσο αποδεδειγμένο ότι η κατανάλωσή του είναι αποτελεσματική κατά του λειχήνα του στόματος.

Αν κι από πολλούς θεωρείται ως ενοχλητικό ζιζάνιο, δεν είναι άχρηστο φυτό. Εκτός από την αξία της γλιστρίδας ως τροφή, είναι και κατάλληλη τροφή για ζώα. Τα γουρούνια την τιμούν ιδιαίτερα και επίσης την τρώνε και τα κουνέλια. Ο πατέρας μου, που έχει ένα τεράστιο μπαλκόνι με πολλές γλάστρες, κάθε χρόνο έχει πρόβλημα με την υπερβολική γλιστρίδα. Εκτός του ότι μαζεύουμε για σαλάτα, τώρα έχω αρχίσει να δίνω και στα κουνέλια μου που φαίνεται να την τρώνε πολύ, αν και την προτιμούν λιγότερο από τ’αγρωστώδη, το άχυρο, το τριφύλλι και τ’αμπελόφυλλα.
Η γλιστρίδα επίσης παρέχει σκιά για πολλά φυτά κι ακόμα με το βαθύ ριζικό της σύστημα φέρνει πολλά θρεπτικά συστατικά στην επιφάνεια, τα οποία με το θάνατο και το σάπισμα των φυτών το χειμώνα ή με την κομποστοποίηση γίνονται διαθέσιμα στα καλλιεργούμενα φυτά.

Εάν υπάρχει γλιστρίδα στον τόπο σας, δε χρειάζεται να την καλλιεργήσετε, εκτός κι αν θέλετε να καλλιεργήσετε μια ήμερη ποικιλία. Εάν ωστόσο δεν υπάρχει και θέλετε νά’χετε, η καλλιέργειά της είναι πολύ εύκολη. Το φυτό πολλαπλασιάζετε με σπόρο ή μοσχεύματα. Ο σπόρος σπέρνεται την άνοιξη σε ανοιχτό μέρος στην επιφάνεια του εδάφους, γιατί η γλιστρίδα χρειάζεται φως για να βλαστήσει. Τα μοσχεύματα φυτεύονται οριζοντίως και σε μερικές μέρες ριζώνουν. Οι γλιστρίδες ως ευρποσάρμοστο είδος δε χρειάζονται πολλά για να ευδοκιμήσουν. Οποιοδήποτε ανοιχτό μέρος με απευθείας ήλιο και σχετικά ξηρό έδαφος είναι κατάλληλο. Το φυτό αναπτύσσεται ταχύτατα και μπορείτε να το μαζεύετε πολλές φορές το χρόνο. Να έχετε κατά νου ότι η γλιστρίδα εξαπλώνεται πολύ εύκολα χάρη στους μικροσκοπικούς κι ανθεκτικούς σπόρους της και μπορεί να φυτρώνει σε μέρη που δεν τη θέλετε. Γι’αυτό συλλέγετε τα φυτά πριν ανθίσουν από τα ανεπιθύμητα μέρη για να περιορίσετε την εξάπλωση του φυτού, και αν κομποστοποιείτε φυτικά υπολείμματα, βεβαιωθείτε ότι ο σωρός κομποστοποίησης έχει ανεβάσει αρκετά υψηλή θερμοκρασία εάν πρόκειται να κομποστοποιήσετε γλιστρίδα, ώστε να καταστραφούν οι σπόροι, αλλιώς μπορεί να επιβιώσουν.

 

 

Ζεματισμένη για 5 λεπτά γλιστρίδα με 2 κουταλιές ελαιόλαδο, μισό λεμόνι, λίγο αλάτι και λίγο ξίδι! Υπέροχη!

Και μια συνταγή για σαλάτα με γλιστρίδα:

Υλικά (Για 4 άτομα):
  • -400 γρ. μπούτι κοτόπουλου (ξεκοκαλισμένο)
  • -200 γρ. γλιστρίδα
  • -500 γρ. ντομάτες
  • -100 γρ. αγγούρι
  • -50 γρ. κρεμμύδι
  • -1 σκελίδα σκόρδο
  • -2 λεμόνια (το χυμό τους)
  • -85 ml ελαιόλαδο
  • -Δυόσμο
  • -Μαϊντανό
  • -Ρίγανη
  • -Αλάτι
  • -Πιπέρι

 

Πώς τη φτιάχνουμε:
  • Το προηγούμενο βράδυ χτυπάτε στο μπλέντερ τη ρίγανη, το σκόρδο, το χυμό από τα λεμόνια,  και τα 20 ml ελαιόλαδο.
  • Περιχύνετε με τη μαρινάτα το κοτόπουλο, που έχετε κόψει σε μπουκιές, και το αφήνετε στο ψυγείο να μαριναριστεί.
  • Την επομένη, το σουρώνετε καλά και το σοτάρετε σε δυνατή φωτιά με 45 ml λάδι για 8-10΄, ανακατεύοντας συχνά.
  • Έπειτα, καθαρίζετε τη γλιστρίδα και κόβετε τις ντομάτες, το αγγούρι και το κρεμμύδι.
  • Βάζετε όλα τα υλικά σε ένα μπολ και τα ανακατεύετε με ψιλοκομμένο δυόσμο και μαϊντανό, το υπόλοιπο ελαιόλαδο, αλάτι και πιπέρι.

 

ΚΑΛΗ ΟΡΕΞΗ

Φάτε βούτυρο και αυγά!

Ε δεν μπόρεσα να αντισταθώ και να μην βάλω αυτούσιο το άρθρο αυτό ως ανάρτηση! Τα λέω χρόνια τώρα….. και να που ήρθε η ώρα να δικαιωθώ!!!! Κάνετε διατροφή;;; Αποφεύγετε τροφές;;; Ε τότε σίγουρα να διαβάσετε το άρθρο που ακολουθεί!!!! Δεν τα λέω εγώ….
Τα αυγά! Τροφή μεγίστης σημασίας! όχι δεν προκαλούν αυτά τη χοληστερίνη!!! Αντιθέτως κάνουν μεγάλο καλό στον οργανισμό!!!! Όπως επίσης και το λίπος γενικότερα είτε το ελαιόλαδο ή το βούτυρο (όχι η μαργαρίνη) ή το ελάχιστο λιπάκι που έχουν οι μπριζόλες!!!!! 1-2 φορές την εβδομάδα το ιδεατό!!!!!

ΦΑΤΕ ΒΟΥΤΥΡΟ
Dr. Δημήτρης Τσουκαλάς, MD
Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Universita’ degli Studi di Napoli, Federico II

Πρόεδρος του European Institute of Nutritional Medicine, E.I.Nu.M
Με τον τίτλο “Φάτε Βούτυρο” στο εξώφυλλο του το περιοδικό ΤΙΜΕ κλείνει τον κύκλο πολέμου που άνοιξε το 1961 και συνέχισε το 1984 με εξώφυλλα που εξοστράκιζαν στο πυρ το εξώτερο το λίπος και την χοληστερίνη. 
Στο άρθρο του περιοδικού που με υπότιτλο “Οι επιστήμονες χαρακτήρισαν το λίπος ως εχθρό. Γιατί είχαν κάνει λάθος” συνοψίζονται τα πρόσφατα επιστημονικά στοιχεία για τη διατροφή και το λίπος.  
Το άρθρο γράφτηκε με έναυσμα την ολοκλήρωση μεγάλης διεθνούς μελέτης που δημοσιεύτηκε στο Archives of Internal Medicine και αναφέρει ότι δεν υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία που να συνδέουν την αυξημένη κατανάλωση κορεσμένων λιπαρών με την αύξηση του κινδύνου για εμφάνιση καρδιολογικού νοσήματος.
Όλα τα παραπάνω έρχονται ως κεραυνός εν αιθρία για την πλειοψηφία του κοινού και των γιατρών που εδώ και δεκαετίες προσπαθούν να αποφύγουν τα λιπαρά από το κρέας, το βούτυρο και τα αυγά σε μια προσπάθεια να προστατεύσουν την υγεία τους. 
Από το 1960 όμως μέχρι σήμερα οι συστάσεις αποφυγής των κορεσμένων λιπαρών και του λίπους γενικά, που όπως αποδείχτηκε τελικά δεν είχαν επιστημονική βάση, οδήγησαν το πληθυσμό στη κατανάλωση τροφών με χαμηλά λιπαρά, πλούσιες σε υδατάνθρακες και θερμίδες. Το αποτέλεσμα ήταν σε αυτό το διάστημα να απογειωθεί η επίπτωση της παχυσαρκίας, του διαβήτη, των αυτοάνοσων και του καρκίνου.
Πολυακόρεστα φυτικά λιπαρά, τρανς λιπαρά και επεξεργασμένοι υδατάνθρακες αντικατέστησαν το λάδι, το βούτυρο και το κρέας στη διατροφή μας ως πιο “υγιεινά” και διατάραξαν πλήρως τις διατροφικές μας συνήθειες. Το βούτυρο για παράδειγμα είναι ένα ζωτικής σημασίας θρεπτικό συστατικό για την ομαλή λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού, με πλείστες ωφέλιμες ιδιότητες. Το βουτυρικό οξύ που περιέχει για παράδειγμα έχει αντικαρκινικές ιδιότητες και είναι σηαμντικός ρυθμιστής της εντερικής χλωρίδας. 
Το ίδιο ισχύει και με τα αυγά που έχουν κατηγορηθεί αδίκως ότι ανεβάζουν τη χοληστερίνη. Προτείνω να διαβάσετε το εξαιρετικό άρθρο του Χρήστου Ντέλλου Δ/ντη της καρδιολογικής κλινικής του Τζανείου Νοσοκομείου σχετικά με τα αυγά και τη χοληστερίνη.    
Τα ως άνω στοιχεία έρχονται ως συνέχεια των νέων κατευθυντήριων οδηγιών της Αμερικάνικης Kαρδιολογικής Εταιρείας, τον Νοέμβριο του 2013. Οι νέες οδηγίες μετακινούν πλήρως την από τα επίπεδα χοληστερίνης προς παράγοντες κινδύνου όπως η παχυσαρκία, το ιστορικό προηγούμενου εμφράγματος, το διαβήτη, την ηλικία και το κάπνισμα. 
“«Ξεχάστε τα επίπεδα χοληστερόλης!» είπαν οι αμερικανοί καρδιολόγοι στα μέσα του περασμένου Νοέμβρη και έφεραν τα πάνω κάτω.” αναφέρει το ΒΗΜΑ SCIENCE σε πρόσφατο άρθρο σχετικά με τις νέες οδηγίες της Αμερικάνικης Καρδιολογικής Εταιρείας. 
Καταλήγοντας το άρθρο στο ΤΙΜΕ επαναφέρει τη χρήση της κοινής λογικής στην υγεία και στη διατροφή μας. Οι τροφές μας πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο κοντά στη φυσική τους κατάσταση, θα πρέπει να τρώμε τροφές που να έχουν υψηλή θρεπτική αξία και να έχουν υποστεί μικρή ή καθόλου επεξεργασία ώστε να τροφοδοτήσουμε τον οργανισμό μας με τα συστατικά που χρειάζεται για να λειτουργήσει. 
Τα τελευταία 50 χρόνια μια έντονη αλλαγή στις διατροφικές μας συνήθειες και στο περιβάλλον επιβάρυνε δραματικά την υγεία μας.
Σήμερα ένα στα δύο άτομα πάσχουν από κάποιο χρόνιο νόσημα και η εικόνα χειροτερεύει. Αν δεν κάνουμε χρήση της κοινής λογικής ώστε να αρχίσουμε να καταναλώνουμε τροφές που να είναι τροφές και όχι πλαστικά παρασκευάσματα με ενισχυτικά γεύσης, χρώματα και αρώματα που μας απομακρύνουν από τις φυσικές μας διατροφικές συνήθειες, η υγεία μας θα συνεχίσει να επιδεινώνεται σταθερά ενώ εμείς θα αναμένουμε ανέλπιδα την ανακάλυψη κάποιου θαυματουργού φαρμάκου που θα μας “θεραπεύσει” από την έλλειψη οξυγόνου, νερού και μικροθρεπτικών συστατικών. 
Στην Υγεία Σας!
Πηγές: 

Λουΐζα ή Λεμονόχορτο ρόφημα για δίαιτα

Aρχικά θα σάς μαγέψουν τα μικρά ανθάκια που στολίζουν αυτόν τον όμορφο φυλλοβόλο θάμνο, άλλοτε λευκά, μοβ ή ανοιχτόχρωμα πράσινα. Στη συνέχεια, η όσφρησή σας θα συλλάβει εκλεπτυσμένες λεμονάτες εσάνς να δροσίζουν ευχάριστα τον χώρο, ενώ όταν βράσετε τα λογχοειδή πράσινα φύλλα της, θα γευτείτε στον ουρανίσκο σας μια ευχάριστα ξινή γεύση που θα σάς χαρίσει ευεξία.

Το βότανο της Λουΐζας, με το λατινικό όνομα «Lippia citriodora» ανήκει στην οικογένεια των Verbenaceae (που περιλαμβάνει περίπου 250 είδη) και κατάγεται από την Νότιο Αμερική και συγκεκριμένα τη Χιλή οι Ισπανοί την έφεραν στην Ευρώπη τον 17ο αιώνα. . Σήμερα όμως τη θεωρούμε πλέον και δικό μας φυτό και την αναφέρουμε εκτός από τα επιστημονικά της ονόματα Λιππία η κιτρίοσμος και λεμονόχορτο, λόγω της λεμονάτης μυρωδιάς των ανθών και των φύλλων της, αλλά στην Κρήτη που της έχουν ιδιαίτερη αδυναμία θα ακούσετε να την αποκαλούν και γοργογιάννη. Το άλλο του όνομα είναι λεμονόχορτο, αφού αν πιάσετε τα μικρά, λευκά του ανθάκια το χέρι σας θα μυρίζει… λεμόνι!

  Είναι πολυετές φυλλοβόλος θάμνος με ύψος από 1 μέχρι 2-2,5 μέτρα με έντονη οσμή λεμονιού (για αυτό λέγεται και λεμονόχορτο). Τα φύλλα της  είναι οδοντωτά σε σχήμα λογχοειδές με χρώμα πολύ ανοικτό πράσινο, ενώ  τα άνθη της είναι μικρά λευκά ή λευκορόδινα. Αγαπάει τον ήλιο, αντέχει στην παγωνιά (όχι σε πολύ χαμηλή) και θέλει το νεράκι της το καλοκαίρι(καλό πότισμα κάθε βδομάδα). Αναπτύσσεται καλύτερα σε ουδέτερα ή ελαφρά όξινα εδάφη που είναι πλούσια σε οργανική ύλη. Πολλαπλασιάζετε με μοσχεύματα αρχές Μαρτίου και θέλει το κλαδεματάκι της όταν πέσουν τα φύλλα της το φθινόπωρο.

Η όμορφη Λουΐζα είναι ένα ένα φαρμακευτικό λουλούδι που φροντίζει για την καλή μας υγεία με πολλούς τρόπους, ως αφέψημα ή λάδι, αφού τόσο τα άνθη, όσο και τα φύλλα της είναι ιδιαίτερα ευεργετικά  για τον ανθρώπινο οργανισμό.

Σε τι βοηθά;
Για τα νοσήματα του στομάχου και του πεπτικού συστήματος το αφέψημά της είναι ευεργετικό και βοηθάει, όταν υποφέρουμε από δυσπεψία, μετεωρισμό, νευραλγίες και κολικούς του στομάχου και των εντέρων.
Σταματά τη διάρροια και την αιμορραγία
Βοηθά στο αδυνάτισμα και στην εξαφάνιση της κυτταρίτιδας και στην αποβολή των περιττών υγρών.
Είναι αποτελεσματικό τονωτικό, αλλά ταυτόχρονα και καταπραϋντικό.
Είναι αντιπυρετικό.
Είναι διουρητικό και συνίσταται σε περιπτώσεις νεφρολιθιάσεων.
Βοηθάει στην αποτοξίνωση του οργανισμού
Ανακουφίζει από τις ημικρανίες.
Καταπολεμά την κακοσμία του στόματος.
Το ζεστό έγχυμα της Λουΐζας είναι φημισμένο για της αφροδισιακές του ιδιότητες.
Χρησιμοποιήστε το έγχυμα του βοτάνου, για να πλύνετε και να καθαρίσετε το πρόσωπό σας.
Το έλαιό της βοηθά τις πληγές να επουλωθούν.
Ευεργετικό με καταπλάσματα στους νευρικούς πόνους και νευρικές κεφαλαλγίες, καθώς και στους πόνους των αυτιών.
Το αιθέριο έλαιο του φυτού χρησιμοποιείται και στην αρωματοποιία, ζαχαροπλαστική, ποτοποιία κ.λ.π.

Δίαιτα : Οι ευεργετικές ιδιότητες της Λουΐζας βοηθούν στην αποτοξίνωση και την αποβολή των περιττών υγρών από τον οργανισμό αλλά και την καύση της  κυτταρίτιδας. Είναι από τα πιο διάσημα βότανα για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας. H συχνή χρήση της βοηθά στην αύξηση του ρυθμού του μεταβολισμού, στη ρύθμιση της όρεξης και στη διούρηση – γι’ αυτό και είναι μια καλή επιλογή για όσους ταλαιπωρούνται από κατακράτηση υγρών. Ακόμα, βοηθάει σημαντικά στη σύσφιξη του δέρματος. Επιλέξτε να πίνετε ένα φλιτζάνι αφέψημα περίπου 20 λεπτά πριν τα γεύματά σας. Προσπαθήστε να το τηρήσετε για 1-2 μήνες, κάντε ένα διάλειμμα 2 εβδομάδων και συνεχίστε ανάλογα με τα κιλά που θέλετε να χάσετε. Αν θέλετε, μπορείτε να το χρησιμοποιείτε και ως κομπρέσα.

Κακοσμία του στόματος : Αν νιώθετε ή σάς έχουν πει ότι το στόμα σας μυρίζει άσχημα, πιείτε ένα αφέψημα Λουΐζας. Φυσικά η κακοσμία είναι σύμπτωμα που οφείλεται σε πολλούς και διαφορετικούς λόγους, όπως στοματικά, οδοντιατρικά, αναπνευστικά ή γαστρεντερικά προβλήματα. Μέχρι να βρει την οριστική λύση, αφήστε 50 γρ. φύλλα Λουΐζας να μουλιάσουν για 15 λεπτά σε 1 λίτρο κρύο νερό και μετά βράστε τα για λίγα δευτερόλεπτα. Αφήστε τα να κάτσουν για άλλα 10 λεπτά, ώστε να διαλυθεί στο νερό το αιθέριο έλαιο του φυτού. Πιείτε 3-4 φλιτζάνια από αυτό το «τσάι» μέσα στη μέρα, και θα διαπιστώσετε ότι η κακοσμία θα καταπολεμηθεί.
Πού τη βρίσκουμε:
  Η Λουίζα ανθίζει το καλοκαίρι και συνήθως φυτρώνει στις άκρες των εξοχικών δρόμων, στα πετρώδη εδάφη πολλών νησιών, ενώ σε περιοχές με γόνιμο έδαφος το ύψος της φτάνει το ενάμισι μέτρο. Καλλιεργείται σε κήπους ή σε γλάστρες στο μπαλκόνι και αντέχει ακόμα κι αν δεν ποτίζεται συχνά. Αποξηραμένα φύλλα βρίσκουμε σε όλα τα καταστήματα με βότανα, στα μεγάλα σούπερ μάρκετ ή σε φαρμακεία.

Οδηγίες Προετοιμασίας …

Έγχυμα : Aφού βράσει το νερό στο μπρίκι, το αποσύρετε από τη φωτιά, προσθέτετε τη συνιστώμενη δόση του βοτάνου και το αφήνετε σκεπασμένο για 5 λεπτά. Tο σουρώνετε και το πίνετε.
Aφέψημα : Tο αφέψημα ενδείκνυται για τα σκληρά φύλλα και τις ρίζες των βοτάνων. Στην περίπτωση αυτή, βράζετε το βότανο μαζί με το νερό για 5 λεπτά, το σουρώνετε και το πίνετε.
Το αιθέριο έλαιο : Το αιθέριο έλαιο της Λουΐζας θα το βρείτε εύκολα στα φαρμακεία ή στα καταστήματα βιολογικών ειδών. Λίγες μόνο σταγόνες πάνω σε ένα βαμβάκι, βοηθούν τις πληγές να επουλωθούν και τους μώλωπες να υποχωρήσουν. Όμως μην το παρακάνετε, γιατί η Λουΐζα έχει ιδιαίτερα υψηλή περιεκτικότητα σε καμφορά και μπορεί να σάς φέρει τα αντίθετα αποτελέσματα.

Αρωματική πρόταση:

Λουίζα με λεβάντα για ήρεμες ημέρες και νύχτες

Συστατικά:
5-6 φύλλα Λουΐζας
1 1/2 κουταλιά του γλυκού λεβάντα
1 κούπα φυσικό μεταλλικό νερό
1 κουταλιά του γλυκού μέλι
Οδηγίες: Βράστε το φυσικό μεταλλικό νερό στους απαιτούμενους βαθμούς (100° Κελσίου ) και κατόπιν ρίξτε τα φύλλα Λουΐζας και τα άνθη λεβάντας.
Αφήστε τα να βγάλουν το άρωμα τους για 4-5 λεπτά και, αφού το σουρώσετε και το σερβίρετε στην αγαπημένη σας κούπα, προσθέστε το μέλι.
Χαλαρώστε και απολαύστε το.

Λίγα μυστικά ακόμα
Μπορείτε ακόμα να φτιάξετε το ρόφημα του ενός λίτρου και να το βάλετε στο ψυγείο. Έτσι θα απολαύσετε το χαλαρωτικό ποτό σας παγωμένο ακόμα και στο γραφείο σας κατά τη διάρκεια της ημέρας. Φτιάξτε παγάκια από το ρόφημα που ετοιμάζετε και όχι από νερό, καθώς έτσι θα διατηρήσετε τη γεύση του ποτού σας αναλλοίωτη.

Αν η μείωση της κυτταρίτιδας είναι ο κύριος στόχος σου βάλε στην άκρη, το δημοφιλες για αδυνάτισμα, πράσινο τσάι. Αν και είναι εξαιρετικό ρόφημα σίγουρα με σημαντικά ωφέλη στη αποτοξίνωση του οργανισμού, στην αύξηση του μεταβολισμού και γενικά στην υγεία και συνολική ευεξία του οργανισμού, για την αντιμετώπιση της κυτταρίτιδας το νούμερο ένα βότανο είναι η Λουίζα!

Η Λουίζα είναι από τα πιο φημισμένα φαρμακευτικά βότανα στον κόσμο για την συμβολή της στο αδυνάτισμα, τη λιποδιάλυση, την καταπολέμηση της κατακράτησης υγρών και ως εκ τούτου στη μείωση της κυτταρίτιδας.
Τα πλεονεκτήματά της δεν σταματούν όμως εκεί!
Βοηθά επίσης στην αύξηση του ρυθμού του μεταβολισμού και στην αντιμετώπιση του τυμπανισμού & των αερίων. Είναι δε πολύ εύγευστο ρόφημα με ελαφρώς λεμονάτο άρωμα και είναι ιδανικό για το βράδυ μιας και προσφέρει ένα αίσθημα χαλάρωσης και ευεξίας.

Οδηγίες:
1. Βράζεις λίγο νερό σε ένα μπρίκι και μετά ρίχνεις μέσα μερικά φυλλαράκια χωρίς να συνεχίσεις το βράσιμο και το αφήνεις για 3-5 λεπτά ώστε να βγάλει το βότανο τις ωφέλιμες ουσίες του.
2. Στραγγίζεις το ρόφημα από τα φύλλα
3. Έτοιμο! Τέλειο για την κυτταρίτιδα αλλά και απολαυστικό ταυτόχρονα!

Έξτρα συμβουλές:
1. Μην βάλεις ζάχαρη! Αν θέλεις να το γλυκάνεις οπωσδήποτε χρησιμοποίησε stevia που είναι ένα φυσικό και υγιεινό γλυκαντικό. Μπορείς να το βρεις σε καταστήματα υγιεινής διατροφής αλλά και σε e-shop στο διαδίκτυο.
2. Η Λουΐζα μπορεί να αποτελέσει έναν σημαντικό σου σύμμαχο στην μάχη ενάντια στην κυτταρίτιδα αλλά από μόνη της δεν κάνει θαύματα. Θα πρέπει να είναι μέρος μιας συστηματικής ολικής αντιμετώπισης και συνοδεύεται με υγιεινή διατροφή, άσκηση και τοπική φροντίδα.

Προσοχή!
Συστήνεται να αποφεύγεται η χρήση της από όσους πάσχουν από υπόταση,
επειδή είναι διουρητική και μειώνει την πίεση.

Πηγές: www.naturanrg.gr, www.iator.gr

error: Content is protected !!